Prowadząc działalność w branży przemysłowej, powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, jak ważne są regularne kontrole i audyty – zewnętrzne tudzież wewnętrzne. Do procesów kontrolnych w zakładach, w których istotną rolę odgrywają konstrukcje stalowe, należą także badania – niszczące bądź nieniszczące. Jaka jest różnica między nimi?

BADANIA NISZCZĄCE – DT

(Ang. Destructive Testing). Jak sama nazwa wskazuje badania niszczące, jest to ten rodzaj badania konstrukcji stalowych, w których pobrane do badań próbki ulegają zniszczeniom. Celem przeprowadzenia takich badań jest wykrycie, jakim zmianom ulegnie materiał w obciążających warunkach, w tym we wzmożonej eksploatacji. Badania niszczące nie są najbardziej ekonomicznym sposobem analizy próbek materiałów badanych, dlatego nie należy do najczęściej wybieranych sposób procesów kontrolnych. Rodzaje badań niszczących to próby zginania, łamania i rozciągania, a także badanie twardości.

BADANIA NIENISZCZĄCE – NDT

(Ang. Non-Destructive Testing). Te badania są znacznie bardziej opłacalne, ponieważ ekonomiczne – nie narażają badanych materiałów na zniszczenie. Badania niszczące nie powodują także żadnych zmian własności użytkowych badanych obiektów.

Różnorodne badania nieniszczące to jest ten rodzaj badań konstrukcji wykorzystywanych w przemyśle, który służy przede wszystkim do wykrywania nieciągłości materiałowych oraz pęknięć i wżerów korozyjnych, a w przypadku złączy spawanych – podtopień, wklęśnięć i tym podobne. Badania nieniszczące wymagają wykorzystania specjalistycznego sprzętu, dlatego wykonuje się je w wyspecjalizowanym laboratorium badań nieniszczących. Do najpopularniejszych metod przeprowadzania badań nieniszczących należą: metoda radiograficzna, ultradźwiękowa i wizualna.

Badania elementów stalowych mają określić ich stan całościowy lub stan ich newralgicznych połączeń – dla bezpieczeństwa pracowników oraz dla ochrony konstrukcji zakładu. Badania te wykonywane są w celu oceny stanu technicznego i to dlatego są tak istotnym elementem pracy w przemyśle.